5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Çatalca ilçesi Örencik köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın 1999-2004 yılları arasındaki köyün gelir-gider farkı olan 730.779.000 TL ve köy gelir defterine kaydedilmeyen 4 cilt su makbuzu yekunu 4.328.000.000 TL olmak üzere toplam 5.058.779.000 TL'yi yeni muhtara teslim etmeyerek zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın tüm aşamalarda zimmet suçlamasını kabul etmediğini, gelir-gider farkı olan 730.779.000 TL ile su makbuzları toplamı 4.328.000.000 TL'nin köy halkından tahsil edilmediğini savunması, Emekli Sayıştay Uzman Denetçisi Fahrettin Kaya tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda dava dosyasında sanığın geçici su makbuzu uygulaması yaptığını savunduğunu ancak buna ilişkin yeterli bilgi ve belge olmadığını, bu hususun mahkemece tespiti gerektiğini, aboneler adına geçici su tahsilat makbuzu uygulamasının saptanması halinde zimmetin bulunmayacağını, bu şekilde bir uygulama mevcut değilse kullanma zimmetinin söz konusu olacağını belirtmiş olması karşısında 9001-9050, 9051-9100, 9101-9150, 9151-9185 seri no'lu makbuzlara ait 4 cilt dip koçan adına düzenlenen aboneler tanık sıfatıyla dinlenip dip koçanları bulunan makbuzların üst nüshalarının bilgilendirme amaçlı geçici tahsilat makbuzu olarak verilip verilmediği ve makbuz aldıklarında herhangi bir para ödemesi yapıp yapmadıklarının sorularak sanığın köy gelirlerinin tahsilinde geçici tahsilat makbuzu uygulamasının bulunup bulunmadığı ve bu kapsamda zimmetin niteliğinin ve miktarının şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; Sanığın su tahsilat makbuzu geliri ile diğer köy gelirleri olmak üzere birden fazla kalemde bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işlediği halde sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suç tarihi olan 2004 yılında 5.000 TL'nin altındaki miktarların hafif kabul edileceği gözetilmeden zimmet miktarının 5.058.779.000 TL olduğu iddia edilmesine rağmen, 2005 yılının 7. ayında yapılan 730.779.000 TL ödemenin toplam zimmet miktarından düşülmesi sonucu oluşan miktarın hafif kabul edilerek indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, Zimmet suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin azlığı nedeniyle sanığın cezasından indirim yapılması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Sanığa yüklenilen zimmet suçunun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış hakkı saklı olmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.