4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında,

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 52 nci maddeleri uyarınca 8740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; yersiz ve hukuka aykırı olarak verilen kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın almış olduğu alkolün etkisi ile arabayı gölet kenarında şarampole kaydırdığı, oradan geçen şikayetçi jandarma görevlilerinin olayı görerek durdukları ancak sanığın alkollü olduğunu farkettikleri, arabada alkol almaya devam ettiğini gördükleri, bu nedenle olay yerine trafik timlerinin çağrıldığı, sanığın alkol kontrolü için hastaneye ve jandarmaya götürülmek istendiği ancak sanığın buna karşı çıkarak direndiği, orada bulunan görevlilere "Beni buradan alamazsınız, sinkaf olun gidin" dediği, yine şikayetçi S.D'ye "Komutan buralar tekin yerler değil, iki yıl daha burdasın, sen yenisin buralarda galiba, seninle görüşeceğiz." dediği, böylece üzerine atılı suçların sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden, Sanığın savunması, şikâyetçi ve tanıkların beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2.Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince gün adli para cezasının alt sınırının 365 gün olduğu gözetilmeden, 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmişse de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.