5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında suçlamalara konu işyerinin ortağı ve müdürü olmasına karşın işyerini fiilen, kardeşi olan diğer sanık ...'in işlettiğini savunması karşısında; suçlamalara konu işyerinin fiilen kim tarafından işletildiği ile sanık ...'in savunmalarında belirtmiş olduğu ... İli Turgutlu İlçesinde ........, Lokantası isimli işyeri işletip işletmediği hususlarının araştırılıp, 12/05/2006 tarihli mühür bozma ve yeniden mühürleme tutanağında imzası bulunan tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenmelerinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

İddianamede 02/09/2005 tarihli mühürlemeden bahsedilmemesine rağmen, "en son 02/09/2005 günü mühürleme yapıldığı, bu mühründe bozularak otoparkın işletilmeye devam ettiği, bu konuda 12/05/2006 tarihli tutanak tutulduğu" şeklinde gerekçe ile sanıklar hakkında, iddianamede anlatılmayan mühürleme ile ilgili olarak CMK'nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" hükmüne aykırı biçimde mahkümiyet hükmü verilmesi,

Her bir müessesenin unsurları farklı olması ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenleri, 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme, 51. maddesinde düzenlenen erteleme ve CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kriterlerin aynı olmamasına rağmen, sanıklar hakkında aynı gerekçeye topluca başvurularak TCK'nın 62, 50 ve 51. maddeleri ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanıklara kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin a-b-c-d-e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve kendi altsoyları üzerindeki (c) fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun ise koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

CMK'nın 326/2. maddesi gereğince sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine zincirleme olarak tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.