5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan 23/06/2007 tarihli mühürleme ve 26/07/2007 tarihli mühür bozma tutanaklarının içeriğine yönelik sanık tarafından ileri sürülen açık bir itirazın bulunmadığı, her ne kadar sanık suç tarihinde Konya ilinde olduğunu ve mührü geceleyin çalışanların kırdığını savunmuş ve tutanakları sanık yerine soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan çalışanı Bülent Kaya imzalamış ise de, çalışan Bülent'in işyeri sahibi olan sanığa bu durumu bildirmemesinin ve sanıktan habersiz olarak suça konu mührün kırılmasının hayatın olağan akışına uygun olmayacağı anlaşılmakla tebliğnamenin 1.

2.ve 3. bentlerinde yer alan görüşlere iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkümiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere bu hususun mahkümiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağından ve infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına konu olan Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2003 gün ve 2002/1158 Esas, 2003/552 Karar sayılı ilamı ile verilen 02/06/2006 tarihinde kesinleşen 400 TL adli para cezasının miktarı itibariyle 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 07/06/2011 gün ve 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; tekerrüre esas mahkümiyeti bulunan sanık hakkında, tekerrüre esas olmayacak nitelikte başka bir hükümlülüğün tekerrüre esas alınması durumunda, yanılgı nedeniyle hükümde gösterilen ve tekerrüre esas olmayan ilam hükümden çıkartılıp, yerine tekerrüre esas nitelikte diğer ilam yazılmak suretiyle hükmün düzeltilebileceği, ancak 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünden aleyhe değiştirmeme ilkesinin gözetilmesi gerektiği anlaşılmakla; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Sanığın Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2004 gün ve 2003/1078 Esas, 2004/861 Karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2003 gün ve 2002/1158 Esas, 2003/552 Karar sayılı ilamına konu olan 400 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.