5. Ceza Dairesi

Yağma ve nitelikli cinsel istismar suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve yağma suçlarından mahkümiyetine dair, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2010 gün ve 2009/202 Esas, 2010/105 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 14.12.2010 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 06.04.2011 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ve müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı. Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneğinin dosyaya getirtilmemesi,

Sanığın cep telefonlarını sattığı yeri bildirmesi ve göstermesi üzerine ele geçirilen bir telefonun mağdureye teslimi suretiyle suça konu eşyanın iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 168/son maddesi uyarınca sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza gösterip göstermediği de sorularak sonucuna göre maddenin tatbiki imkanının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması, Dosya kapsamı, beyanlar ve mevcut raporlar karşısında sanığın eyleminin organ sokmak suretiyle cinsel istismar mahiyetinde bulunmadığı gözetilerek, sabit eylemin basit cinsel istismar kabulüyle temel cezanın TCK.nun 103/1. maddesine göre belirlenmesi, bilahare 103/6. maddesi ile ceza tayin edilmesi yerine suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması, Kanuna aykırı ve sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.