10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı şirkette çalışırken 25.07.2011 tarihinde iş kazası geçirdiğini, ...

7.İş Mahkemesinin 2013/119 E. sayılı dosyası ile davalı işveren aleyhine iş kazası nedeniyle tazminat davası açtıklarını, Kurum Sağlık Kurulu tarafından davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %8.2, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporunda ise %11 olarak belirlendiğini, tazminat davasında sürekli iş göremezlik derecesinin kesinleştirilmesi için dava açmak üzere davacıya süre verildiğini ileri sürerek davacının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ve kaza tarihi itibariyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının belirlenen maluliyet oranına itiraz ettiklerini, dava dışı ... İnşaat A.Ş. ile Tuşpa Yapı Malz. A.Ş. arasında yapılan Kamile Gülener Konut Projesi kapsamında seramik döşeme işinin alt işveren olarak müvekkili şirkete verildiğini, kazalının müvekkili şirket işçisi olduğunu ve işin yapımı esnasında iş kazası geçirdiğini, asıl ve alt işveren sıfatı ile anılan şirketlerin müvekkili şirketle birlikte müştereken müteselsilen sorumlu olduğunu, kazanın davacının dikkatsizliği ve kusuru sonucu meydana geldiğini, davacının sürekli iş göremezlik oranının henüz kesinleşmediğini beyanla davanın reddini istemiştir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının Kuruma başvurusu sonucu sürekli iş göremezlik oranının %8.2 olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle davacıya gelir bağlanmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 25.07.2011 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasıyla illiyetli dirsek hareket kısıtlılığı arızası sebebiyle; 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği uyarınca 26.11.2011 tarihinden itibaren E cetveline göre %11.0 (yüzdeonbirnoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağın tespitine, 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca % 11,0 olarak belirlenen meslekte kazanma gücü kaybı oranı gözetilerek, davacıya 01.01.2017 tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde;

davacının maluliyet oranı %10'un altında olduğundan gelir bağlanamayacağını, Kurumun yargılama giderleri ve vekalet ücretinden müştereken sorumlu tutulamayacağını, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin ATK 2. Üst Kurulundan alınan raporlar ile usulünce giderilmesi, ATK 2. Üst Kurulu'nun 06.04.2023 tarih ve 1344 sayılı raporunda; davacı sigortalının 26.11.2011 tarihinden itibaren %11 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığının belirtilmesi ve bunun hükümde de açıkça gösterilmesi, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunması nedeniyle davalıların yargılama giderleri ve vekalet ücretinden birlikte sorumlu tutulmalarının gerekmesi hep birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda isabetsizlik görülmediğinden davalı Kurumun yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi ve sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespit istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26.12.2016 tarih ve 23436 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nca düzenlenen raporlarla giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.