5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesinde hapis cezası ve adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmesi karşısında, temel cezanın belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçelere dayanılarak kullanıldığı açıkça gösterilmeden, keza 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyen yasadaki ifadeleri aynen tekrar ederek temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde öngörülen zararın giderilmesi koşulunun yalnızca zarar suçları bakımından uygulama yeteneği bulunması karşısında, mühür bozma suçu nedeniyle maddi bir zarar meydana gelmediği gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda maddede belirtilen diğer koşulların oluşup oluşmadığı tartışılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken “Sanığın sayacın mühürlenmesine neden olan fatura borcunu ve kaçak elektrik tüketim bedelini karar tarihinde halen ödemediği kendi beyanından anlaşıldığından takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yerolmadığına,” biçimindeki yetersiz gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.