5. Ceza Dairesi

Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair; Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/11/2005 gün ve 2005/37 Esas, 2005/162 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O yer C.savcısı, katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5271 sayılı CMK.nun 232/4. maddesinin buyurucu nitelikteki "karar ve hükümler bunlara katılan hakimler tarafından imzalanır" hükmüne aykırı olarak 29.11.2005 günlü duruşma tutanağının hükme esas teşkil eden kısa kararın hüküm fıkrasını içeren duruşma tutanağının hükme katılan Üye Hakimler ... (...) ve ... (...) tarafından imzalanmaması,

Kabule göre de; 19 Mayıs Küçük Sanayii Sitesi PTT Şubesinde gişe memuru olan sanık ...'un santral teknisyeni olan diğer sanık ... ile anlaşarak, otuzaltı telefon abonesinden telefon görüşme tahsilatı yaparken abonelere tahsilat makbuzu vererek aldığı paraları kurum kayıtlarına işlemeyip durumun ortaya çıkmasını gizlemek için de sanık ...'ın, bu abonelerin telefonlarının görüşmeye kapatılmasını önlemek suretiyle birlikte mal edinme eylemlerini teselsül ettirdikleri gözetilip haklarında 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi; 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı zimmet suçunu işleyen sanıklar haklarında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, O yer C.savcısı, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.