5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarı ile istemin süresinden sonra vaki olduğu da nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Belediye Başkanı olan sanığın 12/06/2001-03/09/2002 tarihleri arasında, belediyeye ait olan, çimento, kireç, kum ve demirleri birden çok kez eşine ait otelin inşaatında kullanılmak üzere göndermesi şeklinde oluşan eyleminin teselsül ettiği ve sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen 898,00 TL'nin suç tarihi itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddesi uyarınca pek hafif, 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesine göre ise az olduğu da dikkate alınıp sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 202/1, 80, 202/3, 219/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 247/1, 249, 43/1 ve 248/2-ilk cümlesi, maddeleri tatbik edilip, karşılaştırılarak lehe yasanın belirlenmesi gerektiği halde yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada 65 yaşından büyük olan kişiler bakımından erteleme kapsamındaki cezaların üst sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçeyle ceza miktarına nazaran atılı suçtan verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.