5. Ceza Dairesi

Zimmet ve denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçlarından sanıklar ... ve ...’ün yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’un zimmet, diğer sanık ...’ın ise denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçlarından mahkümiyetlerine dair, ... (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2005 gün ve 2004/62 Esas, 2005/138 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığa atılı bulunan denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçuna kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu suç tarihi olan 18.07.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmüne gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5271 sayılı CMK.nun 160. maddesi hükmüne göre, soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığına veya kolluk kuvvetlerine ihbar ve şikayetin yapıldığı anda başlayacağı ve tesbit edilebilen zimmet suçuna konu miktarın da idari tahkikat sırasında ve soruşturma öncesinde yatırarak ödeme iradesini açıkça ortaya koyan sanık hakkında 248/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, 248/2. maddesi ile indirim yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.