5. Ceza Dairesi

Zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs, geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2005 gün ve 2004/116 Esas, 2005/19 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın leh ve aleyhinde toplanan tüm kanıtları inceleyip irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati, mağdurenin sanık ... ile uzun süreli telefon görüşmeleri yaptığına ilişkin görüşme dökümleri, mağduredeki yaralanmaların olay sonrası babası tarafından dövülmekle de oluşma ihtimali bulunduğuna ilişkin mahkemenin kabulü karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerle sanık ... hakkında saldırgan sarhoşluk suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Sanıklara isnat olunan geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıl, sanık ...’ya atılı saldırgan sarhoşluk suçunun aynı Yasanın 102/5. maddesi uyarınca 2 yıllık asli zamanaşımlarına tabi olduğu, sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 21.06.2004 ve sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 09.12.2004 tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.