5. Ceza Dairesi

15 yaşından küçük mağdurenin ırzına geçmek, alıkoymak ve bu suçlara katılmak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’un yapılan yargılanmaları sonunda; tüm sanıkların alıkoymaktan beraetlerine, sanık ...'in ırza geçmekten mahkümiyetine dair, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2005 gün ve 2003/115 Esas, 2005/100 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından 13/02/2006 tarihli tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanıklar ... ve ...'un ırza geçmeye katılmaktan beraetlerine dair hükümler usul ve yasaya uygun olduğundan, yerinde görülmeyen O Yer C.Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında alıkoymaktan kurulan hükümlere gelince;

Sanıklara isnat olunan alıkoymak suçunun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 430/2. maddesinde öngörülen cezanın tür ve tutarına nazaran aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sorgu tarihleri olan 19/06/2003 ve 11/09/2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başka işlemde bulunmadığı anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık ... hakkında ırza geçmekten kurulan hükme gelince, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde “zaman bakımından uygulama”, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, “lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bu Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında; 5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.