4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası, görevi yaptırmamak için direnme suçundan aynı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası, tehdit suçundan ise aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteğinin, usul ve yasaya aykırı olan hükümlerin resen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

Alkollü olan ve çevreye rahatsızlık veren sanığın, görevli polis memuru olan şikâyetçilere hakaret ettiği ve tehdit etmek suretiyle direndiği, hastaneye götürülen sanığın doktor olan şikâyetçinin iğne yapmasını engellemek için tehdit ettiği, Mahkemece kabul edilmiştir.

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Hakaret Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

1.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden; Şikâyetçilerin beyanları, tutanak içeriği ile uyumlu tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediğine dair Mahkemenin kabulü yerinde bulunmuş, temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sair Yönlerden;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması karşısında, hüküm kısmında uygulanmayarak gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulmuş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

1.Sanığın şikâyetçi ....Ö.'ye yönelik tehdit eylemini kısa zaman dilimi içerisinde ve direnme olayının devamı niteliğindeki sözlerle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hukuken bir bütün halinde tek bir görevi yaptırmamak için direnme fiilini oluşturduğu, tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de;

Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağının hüküm altına alındığı, somut olayda görevi yaptırmamak için direnme suçunun mağdurları ile tehdit suçunun mağduru farklı olmakla, bu suçların aynı mağdura karşı işlenmemeleri nedeniyle anılan Kanun hükümleri ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulama alanı bulmayacağı ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkra uyarınca sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca tehdit suçuna ilişkin olarak usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Nedenleriyle kararda hukuka aykırılık bulunmuştur.

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Hakaret Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.