5. Ceza Dairesi

Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; basit zimmet suçundan mahkümiyetine dair, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2006 gün ve 2002/362 Esas, 2006/197 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 22.11.2006 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak,

Dosya içeriği ve oluşa göre, sanığın telefon faturalarını tahsil ederken abonelere tahsil tarihini belirten kaşeyi basıp fatura suretini verdiği, kurumda kalan nüshaya ise ileri tarih atarak, fatura ilgililerinin müracaatı ile ortaya çıkacak şekilde zimmeti gizlemeye yönelik hileli işlemler yaptığı bu itibarla eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK.nun 247/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği halde basit zimmet suçundan hüküm kurulması, Sanığın kurum zararı olarak zimmete geçirdiği kabul edilen 18.448 Türk Lirasının suç tarihine göre değerinin azlığı nedeniyle hakkında TCK.nun 249. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de,

TCK.nun 61. maddesi hükmü karşısında 43. maddenin aynı Yasanın 248/1. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Sanığa doğru uygulama sonucu tayin olunan hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi,

TCK.nun 53/5. maddesine göre “hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar” yerine yazılı şekilde 3 yıl olarak, fazla hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.