12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli, 2015/122 Esas, 2015/544 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 16 ay 40 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli, 2020/15738 Esas, 2022/11971 Karar sayılı ilâmı ile; "... 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılan ...'ın beyan ettiği son adresinden "farklı olan" adrese Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre gönderilen tebligatın iade edildikten sonra Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresine yapılan tebligatın usulsüz olması karşısında; temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın usulune uygun tebliğ olunması gerektiği, Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine geri GÖNDERİLMESİNE..." karar verilmiştir.

3.Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli, 2023/13431 Esas, 2023/21073 Karar sayılı kararı ile; "...İddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eyleme, eksikliğin giderilmesine ilişkin Dairemizce verilen karar tarihine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen Yargıtay iş bölümü kararına göre, temyizin incelenmesi Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE..." karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.11.2019 tarihli ve 2015/380857 sayılı, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.09.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli, 2015/122 Esas, 2015/544 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.