12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Maddi tazminatın hesabında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca ilan edilen ve davacının tutuklandığı tarihte yürürlükte bulunan net asgari ücret miktarlarının esas alınması gerektiği gözetilmemek suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi,

2.Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tutuklama tarihi ile tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar ele geçecek parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine bu ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,

3.Dava dilekçesindeki talep gözetilerek, tayin edilen manevi tazminata tutuklama yerine beraat kararının kesinleşme tarihi olan 11.07.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.