6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, eylemleri sırasında, şikayetçi olan yakınanın iş yerinin kapısını zorlayarak maddi zarar vermeleri nedeniyle, 5237 sayılı TCY’nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçuna ilişkin, zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanık ...'in diğer sanıklar ile birlikte, önceden yaptığı fikir ve eylem birliği içinde, hırsızlığa kalkışma suçunu gerçekleştirmesi karşısında eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi delaletiyle aynı Yasa'nın 142/1-b, 35/2. maddelerine uyduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması, adli sicil kayıtlarına göre, sanık ...'in Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/121 E, 2003/158 K. sayılı, 12/02/2004 kesinleşme tarihli, sanık ...'in Kadıköy Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2001/812 E, 2003/668 K. sayılı, 27/01/2005 yerine getirme tarihli, sanık ...'in Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 518-625 sayılı, 20/04/2005 kesinleşme tarihli, tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde haklarında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesini uygulanmaması; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi