12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2010 tarih, 2008/79 esas, 2010/45 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; sanığın (davacının) Fuhuş suçundan 27.12.2007-25.04.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, beraatine hükmedildiği, Uyap ortamında yapılan incelemede, sanık (davacı) hakkındaki hükmün temyiz edilmeyip, temyizin mahkumiyet alan sanıklara ilişkin olduğu, sanık (davacı) hakkındaki beraat kararının sanık müdafine son celse tefhim edilmek suretiyle temyiz edilmeksizin 17.03.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 02.01.2012 tarihinde açılmış olması karşısında,

CMK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre beraat kararının kesinleşme tarihinden itibaren 1 yıllık süre içinde açılmamış olması nedeniyle davanın reddi yerine Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2011 tarihli kesinleşme şerhi hükme esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.