13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve müşteki M.. Ş..'ye karşı eylemindeki nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın M.. Ç.., A.. Ş.. ve M.. Ş..'nin kulübelerinde bulunan eşyalarını çalması şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması

2.Sanığın müştekilerden M.. Ç.. ve R.. Y..'ün birlikte kullandıkları kulübede bulunan eşyaları çaldığı sırada suça konu eşyaların farklı müştekilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmaması nedeniyle, anılan müştekilere karşı eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3.Müştekilerin suçun işlendiği zamanla ilgili bilgi vermemeleri , sanığında suçlamayı kabul etmemiş olması karşısında; suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK 143. maddesi gereğince uygulama yapılmış olması,

4.Sanık hakkında tayin olunan “1 yıl 6 ay 20 gün” hapis cezalarından TCK'nın 62 . maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken “1 yıl 3 ay 16 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 3 ay 13 gün” hapis cezalarına hükmedilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık V.. D.. müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.