6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasa'nın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerindeki mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunup sonucuna göre lehe yasanın tespiti gerekirken, sanıklar hakkında bu konuda değerlendirme ve uygulama yapılmaması,

2.) Sanıkların yakınana ait tekel büfesinden hırsızlık yaptıktan sonra yakalanmaları üzerine, temyize gelmeyen sanık ...'in, çalınan malzemeleri evinin altındaki inşaat halindeki binaya koyduklarını söyleyip yer gösterdiği, bir kısım içki ve sigaraların burada bulunarak yakınana iade edildiği ve sanıkların da bu iadeye karşı duruşlarının bulunmadığı somut olayda; yakınanın zararının soruşturma aşamasında kısmen karşılanmış olması nedeniyle, yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.) Sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-b ve 143/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezalarından, anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 11 ay 20 gün yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezası verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu eksik cezaya hükmedilmesi,

4.) Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

5.) Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince, sanıklar ..., ... ve ...'ın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.