6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231 (sanık ... yönünden 5395 sayılı Yasanın 23.) maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanık ... tarafından da imzalanan 08.02.2005 günlü "Yer gösterme tutanağı 3" başlıklı evrakta; sanığın diğer iki arkadaşı gözcülük yaparken yanındaki bıçağı aracın sağ ön kapısının kilit kısmına sokarak sağa sola zorlama sonucu açtığı yönündeki kabulü ve Murat’ın 09.02.2005 günü savunman huzurunda alınan Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde yine suçu ikrar edip, kullandığı bıçağın ucu eğrilmiş ekmek bıçağı olduğu şeklindeki anlatımı, yakınanın kolluk beyanlarında "Aracını kilitli olarak park ettiğini, teslim aldığında sağ ve sol ön kapı kilit göbeklerinin bozuk olduğunu" söylemesi ve yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda kapı kilitleri göbek kısmında ezilme ve zorlamadan doğan izlerin olduğu, aracın anahtar veya sair alet ile açıldığının bildirildiğinin anlaşılması karşısında, bu konuda bozma isteyen (1) nolu düşünceye ve sanık ...’ın eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 143. (765 sayılı TCK 493/2.) maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunun temel ceza alt sınırının iki yılı aşması nedeniyle, 15.07.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve lehe hükümler içeren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından, sanık ... hakkında uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmemesi sebebi ile bozma isteyen (2) nolu düşünceye katılınmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünce yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.