6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükmedilen cezaların sürelerine göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.09.2002 gün ve 2002/1064-2005/1007 sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, sanık ... hakkında anılan Yasa'nın aynı maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçunda 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suçun 5237 sayılı TCY'nın 116/1-4, 119/1-c maddeleri kapsamında birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olup, uzlaşma kapsamında kalmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.10.2004 gün ve 2003/879 esas, 2004/1118 karar sayılı mahkumiyet hükmündeki 5237 sayılı TCY'nın 456/4, 457/1, 51/1, 647 6. maddeleri uyarınca hükmolunan 346.782.000 TL adli para cezasının, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince kesin olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2.5275 sayılı Yasa'nın "Mükerrirlere özgü infaz rejmi ve denetimli serbestlik tedbiri" başlıklı 108/2. maddesinde "tekkerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle birden fazla tekerrüre esas alınabilecek nitelikte sabıka bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması ve tekerrüre esas alınan hükmün de açıkça gösterilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca sanık ... hakkında Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/1068- 2006/294, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/1128-2006/72 sayılı ilamlar gösterilip bunlardan hangisinin tekerrüre esas alındığının gösterilmemiş olması,

3.Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ve 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, sanık ... ile ilgili hüküm fıkrasına "Adli sicil kaydında yer alan, gerekçe kısmında gösterilenlerin içinde en ağır cezayı içeren Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2006 gün ve 2004/1128- 2006/72 sayılı hükmünün mükerrirliğe esas alınarak, sanık hakkındaki cezanın TCY'nın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine", yargılama giderleri ile ilgili bölüme "Yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına" tümceleri eklenmek suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.