6. Ceza Dairesi

2.Temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 24.05.2011 günlü ek karar.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulunun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Mahkeme kararlarına karşı ilgililerin Yargıtay nezdinde temyiz davası açabilmesi için; Yasa yoluna başvurmaya yetkisi olanın; (resen temyiz incelemesine tabi olan hükümler dışındakilerde) bir dilekçe veya sözle yazılıp tutanağa bağlanan ve yargıç tarafından onaylanan istek; tefhim ve/veya tebliğden itibaren 7 gün içinde gerçekleşmesi gereken süre; koşullarına bağlıdır. Bunlardan birinin bulunmaması halinde temyiz davasının usulünce açıldığından bahsedilemez.

Somut olayımıza gelince; Sanık ... ve eşi ... hakkında Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli sanıkların yokluğunda verilen karar, sanık ... ile aynı konutta ikamet eden eşi olan sanık ...'in kendisine 14.07.2010 tarihinde tebliğ yapılmış, sanıklar tarafından temyiz edilmeyerek 22.07.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşen bu hükümden dolayı cezaevine giren sanıklar'dan ... 18.05.2011 tarihli mahkemeye yazdığı dilekçesinde "Eşi ve kendisinin almış olduğu cezanın tarafına tebliğ edilmediğini, kararın yüzlerine okunmadığını CMUK'nın ilgili maddeleri gereği kararın eski haline dönüştürülüp temyiz hakkının verilmesini istemiştir.” Sanığın talebini değerlendiren mahkeme 24.05.2011 tarihli kararında 7 günlük temyiz süresinin geçirilmesi nedeniyle, temyiz isteminin reddine ve kanun yolunun ise temyiz olduğunu belirtir şekilde karar vermiştir.

Mahkemenin 24.05.2011 günlü ek kararı sanık ...'e 01.06.2011 günü ceza evinde tebliğ edilmiş, sanığın 01.06.2011 ve 14.07.2011 tarihli mahkemeye yazdığı dilekçelerinde “temyiz hakkının verilmesini ve kendisi ile eşinin ve kendisinin infazının durdurulmasını” 02.08.2011 günlü dilekçesinde ise “40.TL temyiz harcını yatıramayacağını, dosyasının harçsız Yargıtaya gönderilmesini" istemiştir. Mahkeme 6217 sayılı Yasanın 13. maddesi ile değişik 492 sayılı Harçlar Kanununun (1 ) sayılı tarifesinde değişiklik yapıldığı ve 40 TL temyiz harcının yatırılması yönünde 25.01.2011 tarihinde muhtıra çıkarıldığı, muhtıranın sanığa 27.07.2011 günü tebliğ edildiği ancak muhtıra tebliğine rağmen temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesi ile sanığın 24.05.2011 günlü ek kararın temyiz talebinin reddine ilişkin 08.08.2011 gün 2007/59-2010/97 sayılı kararı ile temyiz talebinin reddine karar verip anılan sanığa 09.08.2011 günü tebliğ edilmiştir. Sanık ... 10.08.2011 günlü Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı dilekçesinde “anılan mahkeme tarafından hükmedilen cezanın kendisine tebliğ edilmediğini ve temyiz hakkının yeniden verilmesi ile cezasının eski hale döndürülmesini” istemiştir. 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2011 gün, 2007/59 esas ve 2010/97 karar sayılı sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı ile devamındaki kararların cümlesinin kaldırılarak 23.06.2010 tarih ve 2007/59 Esas, 200/97 Karar sayılı kararına yönelik olarak yapılan incelemede:

Sanık ... ve ...'in yokluklarında verilen verilen ve 23.06.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, sanık ...'in kendisi ve eşi adına 18.05.2011 tarihinde yasal süreden sonra temyiz ettiği, temyiz dilekçesinde ve daha sonra verdiği 01/06/2011, 14.07.2011 ile 02.08.2011 tarihli dilekçelerinde hükmün kendisine ve eşine tebliğ edilmediğini bu nedenle temyiz hakkını kullanamadıklarını belirterek eski hale getirme isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK.nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevi, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay’a ait olup, eski hale getirme konusundaki iddiaları yerinde görülmediğinden, sanık ...'in kendisi ve eşi ... adına eski hale getirme istemi ile yasal süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.