6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Kısa ve gerekçeli kararda sanık hakkında yakınana yönelik yankesicilik suretiyle hırsızlığa kalkışma suçundan hüküm kurulduğunun belirtilmesine rağmen, uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-b maddesi olarak gösterilmesi gerekirken 142/2-d maddesi olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş,

Sanığın yakınanın cebinden hırsızlık yapmaya kalkıştığı sırada yakınanın cebindeki paraların yere dağıldığı, yerdeki paraların toplanıp yakınana verildiği, eksik olan 100 TL'nin de sonrasında bulunarak yakınana iade edildiği, bu kapsamda sanığın bizzat pişmanlık göstererek yakınanın zararını gidermemesine ve TCK'nın 168/1. maddesinin uygulama koşullarının oluşmamasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın mükerrirliğine esas alınan Iğdır Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/11/2001 gün ve 742-807 sayılı mahkumiyet hükmünde, yaş küçüklüğü nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 55/3. maddesinin uygulanmış olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin 5.fıkrası gereğince, aynı maddenin 6 ve 7.fıkralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanığın,

TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması, ayrıca TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler de çıkarılarak yerine, “Sanığın,

TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.