11. Ceza Dairesi

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1.5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesiyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesi uygulanarak bulunacak sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre, aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, farklı tarihlerde düzenlendiği tespit edilemeyen suça konu çeklerin müştekiye aynı anda verildiğinin müşteki ve sanık beyanlarından anlaşılması cihetiyle suçun teselsül ettiğinden söz edilemeyeceği, ancak belge sayısının aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3.Hüküm fıkrasında TCK.nun 62/1. fıkrası gereği cezasında 1/6 oranında indirim yapılarak neticede 2 yıl 1 ay hapis cezasına karar verilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 2 yıl 3 ay hapis cezası denilerek fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı yönünde kazanılmış hakkın gözetilmesine, 29.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.