11. Ceza Dairesi

Suç tarihinde katılanın işlettiği ... Rent A Car isimli işyerinden araç kiralayan sanıklardan Y.. A..'ın, aslı ele geçirilemeyen ancak sureti dosyada mevcut olan İ. S.. adına düzenlenmiş sürücü belgesini kullanarak kendisini bu isimle katılana tanıttıktan sonra araç kiralama sözleşmesini İ. S.. ismiyle imzaladığı, Y.. A..'ın gerçek kimliğini ve bu şahsın sözleşmeyi farklı bir isimle imzaladığını bilen sanıklar N.. G.. ve O. E..'in de içeriği itibarıyla sahte olduğunu bildikleri sözleşmeyi kendi isimleriyle imzaladıkları ve kira sözleşmesinin süresinin sona ermesine rağmen kiralanan aracı katılana iade etmediklerinin iddia olunduğu somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.12.2000 gün ve 6-239/244 esas sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıkların başlangıçtan itibaren kasıtlarının kiraladıkları aracı iade etmemek ve katılanı kandırarak kendilerine çıkar sağlamak olup olmadığı ve suçun kamu idaresinin maddi varlığı olan sürücü belgesinin kullanılarak işlenmiş olması nedeniyle sanıkların eylemlerinin TCK'nun 158/1-d maddesindeki “kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçu kapsamında kalıp kalmayacağına dair delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanıklar hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.