6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın, haksız yere ele geçirdiği anahtarı kullanarak, yakınanın otoparka bıraktığı aracını çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi ve aracı çaldıktan kısa bir süre sonra, ihbar üzerine, kesintisiz takip olmaksızın, trafik lambalarında araçla beklerken yakalandığının anlaşılması karşısında da; eylemin tamamlandığı gözetilmeksizin anılan Yasanın 35/2. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından; Uygulamaya göre,

TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken, hükmün esasını oluşturan kısa kararda indirim oranının 1/4, gerekçeli kararda ise 1/6 olarak belirtilmesi, sonuca etkili olamayan yazım hatası olarak görüldüğünden, Bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili olarak da mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın,

TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.