6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanığın olay günü yakınanın yazlık evinin sağlam penceresini sert bir cisimle zorlayıp açarak hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 493/1, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 66/1-e, 66/2-4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde, anılan Yasanın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği ceza için 8 yıllık süre belirlenmesi ve aynı maddenin 2. fıkrasına göre 15-18 yaş grubunda bulunan sanıklar için bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşeceği de gözetildiğinde 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 09.12.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.