6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2009 ve 11.5.2010 günlü kenar yazıları ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 08.02.2010 tarih ve 2009/22038 esas, 2010/805 sayılı kararında “Dairemizin 04.05.2009 tarih, 2008/2814 esas ve 2009/7915 sayılı iade kararı doğrultusunda, gerekçeli kararın sanık ...'ya “zorunlu savunmanının temyizine onay verip vermediği” açıklamasını içeren kayıt ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği,adı geçen sanığın bu tebligata rağmen mahkemeye herhangi bir başvurusunun bulunmadığı ve temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmış ise de; sanığa gönderilen gerekçeli kararın tebligat belgesinde T.C. Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli ihtaratların bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle sanık ...'ya gerekçeli kararın T.C. Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesi ve sunduğu takdirde temyiz dilekçesi eklendikten ve zorunlu savunmanının temyizine onay verip vermediği de sorularak ya da bu konuda gerekli ihtaratı içerecek biçimde tebligat yapıldıktan sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na iadesine” karar verilmiştir.

İade kararımız doğrultusunda, sanığa gerekli ihtaratları taşıyan tebligat yöntemine uygun olarak tebliğ edilmiş; sanık hükmü temyiz etmediği gibi, zorunlu savunmanının temyizine onay verdiğine ilişkin bir dilekçe de ibraz etmemiş olduğu anlaşıldığından, temyize hakkı bulunmayan sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.