4. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 04.07.2018 tarihli ve 2018/183 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan,; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteğinin; olduğuna, olayın anlık geliştiğine, hakkında fazla cezaya hükmedildiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, cezanın üst hadden verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, hakkındaki yakalama kararı nedeniyle ikametgahına gelen polis memurlarına, elindeki silahı başına dayayarak “Teslim olmam kendimi öldürürüm” dediği, ikna edilmeye çalışıldığı sırada da “Gidin buradan sonu kötü olur.” diyerek kapıyı kapattığı, özel harekat polisleri tarafından ikametgahına girildiği,elindeki silahı alınan sanığın şikayetçi ... G.’nin elindeki beylik silahını almaya çalışarak şikayetçinin gövdesine doğru tabancayı çevirip iki el ateş ettiği, şikayetçinin sol ön kolundan ateşli silahla basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, ardından şikayetçilerden ...’yi itekleyerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamak suretiyle görevi yaptırmamak için direndiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükümde sanığın ikinci kez mükerrir olmasına rağmen birinci kez mükerrir kabul edilmesi dışında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında sanık ve müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden: Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, mahkumiyet kararı verilmesinde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna yönelik yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.