11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma sonrası yapılan yargılamada, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/204 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 2 yıl 6 ay hapis, 5.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

Sanığın, katılan ile "Facebook" isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden irtibata geçen ve kendisini ... olarak tanıtan faili meçhul şahıs ile birlikte hareket edip, faili meçhul şahsın katılanla bir müddet bahsi geçen sosyal paylaşım sitesi üzerinden görüşmesini ve daha sonra katılana, kendisinde yüklü miktarda mark olduğuna, bozdurmak ve babasının baskıcı tutumundan kurtulmak istediğine, bir an önce para bularak ... ilçesine gelmesi gerektiğine dair sözler söylemesini sağlayıp, katılan ile 28.07.2012 tarihinde buluşarak katılandan 1.000,00 Türk lirası aldığı gibi, bu paranın yeterli olmadığını, 5.000,00 Türk lirası almazsa kendisine mark vermeyeceğini söyleyip, 31.07.2012 tarihinde yeniden buluştuğu katılandan 3.000,00 Türk lirası daha para alarak, hileli hareketlerle aldattığı katılandan toplam 4.000,00 Türk lirası haksız menfaat temin ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı, katılanın uzlaşma teklif formunu tebellüğ etmesine rağmen süresi içerisinde cevap vermemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı, katılan beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

İlk uzlaştırma işleminin gerçekleştirildiği tarih ile uzlaştırmanın başarısız kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/204 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.