9. Ceza Dairesi

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip babası olan...’un, 02.09.2014 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın sanık müdafii, mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/1873 Esas, 2022/271 Karar sayılı kararı ile mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine, sanık hakkında usulüne uygun rapor alınması gerektiğinden bahisle verilen bozma kararı üzerine Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/91 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sübuta, delillere göre sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hükmün bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve hukuki durumun doğru tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip babası...’un, 02.09.2014 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlendiğinden vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.