2. Ceza Dairesi

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88576 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05/12/2022 tarihli ve 2022/14050 esas, 2022/20276 karar sayılı ilâmında; "... Dosya kapsamına göre, sanık .... hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a, 125/1 ve 151. maddeleri uyarınca silahla tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit suçundan beraatine, hakaret ve mala zarar verme suçlarından ise cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde yer alan “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, hakaret ve mala zarar verme suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden...... belirtilen nedenle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA...'' şeklindeki açıklamalar gözetilerek;

Somut olayda, sanık hakkında katılana yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 125/1 ve 106/2-. maddeleri uyarınca mala zarar verme, hakaret ve silahla tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit ve hakaret suçlarından beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de; sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 125/1 ve 151. maddeleri uyarınca silahla tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit ve hakaret suçlarından beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında uzlaşmaya tabi olmayan silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'uzlaşma' başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile mala zarar verme suçu yönünden, yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresi madde metninden çıkarılmış olması sebebiyle aynı Kanun'un 253/2. fıkrası gereğince 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinin uygulandığı mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınması ve 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması hâlinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin istinaf edilmeksizin kesinleşen 20.12.2022 tarihli ve 2022/570 Esas, 2022/708 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.