11. Ceza Dairesi

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma yapılmaması isabetsizliği, alt sınırdan ceza tayin edilmiş olması nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 345. maddesinin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesindeki hak yoksunlukları nedeniyle aynı Yasanın 207. maddesine nazaran açıkça lehe olduğundan bozma sebebi sayılmamış, sanığın 3167 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ibaret önceki hükümlülüklerinin “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” uygulanmasına engel nitelik taşımadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak olunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.