12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/2. maddesinde belirtilen üç nitelikli hal oluşacak şekilde mağdurun yaralanmasına neden olan sanık hakkında, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Mağdurun, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve kemik kırığı yanında hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış olması nedeni ile artırım hükümleri arasında TCK'nın 89/2-e maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki hükmün 2. paragrafının yerine “Sanığın eylemi sonucunda mağdurun hayati tehlike geçirdiği, mağdurda kemik kırığı oluştuğu ve duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olduğu anlaşıldığından,

TCK'nın 89/2-a,b,e maddeleri gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 4 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA. ” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.