11. Ceza Dairesi

5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 311 inci maddesi uyarınca, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu belirlenerek sanığın 11.03.2015 tarihli temyiz dilekçesinin incelemeye konu mahkeme kararına ilişkin olduğu değerlendirilerek temyiz dilekçesinin süresinde ve 14.05.2015 tarihli eski hale getirme talebinin kabul edilmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

İddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 157/1, görevsizlik kararında aynı Kanun'un 158/1-g bendi gösterildiği halde görevsizlik kararı okunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 226 nci maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f bendi ve son cümlesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlanması,

Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 inci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek adli para cezasının önce 5 gün olarak belirlenip,

TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra bulunan 4 gün para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 80 TL olarak hesaplanmasından sonra, haksız menfaat miktarının 2 katı olan 1000,00 TL’ye yükseltilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini, Kanuna aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.