11. Ceza Dairesi

Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin 765 sayılı TCK.NUN347.maddesi ile erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın; mağdur ...'den satın aldığı mallar karşılığında suça konu 2 adet çeki sahte olarak düzenlediğinden bahisle açılan kamu davasında, mağdur aşamalardaki ifadesinde, çeklerin tamamının aynı anda düzenlenerek verildiğini belirtmesine göre; 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesinde, 765 sayılı TCK.nun 80.maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin ve 5237 sayılı Yasanın lehe kabulü halinde TCK.nun 7/3.maddesi uyarınca infaz rejimine ilişkin olan tekerrür hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1. ve 5237 sayılı Yasanın 204/1.maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan 2 yıl hapis olarak tayin edildiğinden 5237 sayılı Yasanın 43.ve 58.maddelerinin uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK lehe olduğu halde 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59, 81.maddeleri ile hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının "2 nolu parağrafındaki resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı Yasaya göre kurulan mahkumiyet hükmü kaldırılarak" yerine; lehe yasanın belirlenmesi sırasında yapılan uygulamalı karşılaştırmaya göre sanığın "resmi belgede sahtecilik suçundan lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1.maddesi uyarınca alt sınırdan 2 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine, aynı yasanın 62.maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.