2. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararı ile 2012/13-1444 Esas ve 2013/305 Karar sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ve gerekçe bölümünde de sanığın birden fazla ilamından bahsedilmiş ise de; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek gerekçe bölümünde belirtilen en ağır cezaya konu hükümlülüğün (Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1077 E – 2006/480 K sayılı) tekerrüre esas alınmasının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.