12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3 , 62/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2016 tarihli ve 2016/119 esas, 2016/790 sayılı kararının 18.01.2017 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 28.03.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine Yerel Mahkemece 11.05.2023 tarihli 2023/334 Esas sayılı yazısı ile muhakemenin durmasına karar verilerek seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi için Bartın Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın gönderildiği, Bartın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.10.2023 tarihli ve 2023/3425 soruşturma, 2023/2255 esas, 2023/237 sayılı seri muhakeme usûlüne tâbi talepnamenin kabulüne ve sanık hakkında Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2016 tarihli 2016/119Esas, 2016/790 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün aynen açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179/2-3, 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddeleri gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bartın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2023 tarihli ve 2023/651 Esas, 2023/665 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin 08.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 94660652-105-74-1174-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/76899 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/76899 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre,

1.Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde," Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...” ibaresinin “...seri muhakeme usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğu değerlendirilerek iptaline karar verilmesi ve yargılama konusu 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrasındaki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun seri muhakeme usulü uygulanması gereken suçlardan olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu, Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2016 tarihli ve 2016/119 esas, 2016/790 sayılı kararının 18.01.2017 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 28.03.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine Yerel Mahkemece 11.05.2023 tarihli 2023/334 Esas sayılı yazısı ile muhakemenin durmasına karar verilerek seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi için Bartın Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın gönderildiği, Bartın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.10.2023 tarihli ve 2023/3425 soruşturma, 2023/2255 esas, 2023/237 sayılı seri muhakeme usûlüne tâbi talepnamenin kabulüne ve sanık hakkında Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2016 tarihli 2016/119 Esas, 2016/790 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün aynen açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179/2-3, 5271 sayılı Kanun'un 250/4. maddeleri gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bartın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2023 tarihli ve 2023/651 Esas, 2023/665 Karar sayılı kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, (2) nolu kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde; "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir. İlgili düzenlemelere göre; adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında verilen 1 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilemesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup (1) nolu kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılmasına karar verilmiştir.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bartın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2023 tarihli ve 2023/651 esas, 2023/665 sayılı Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının (2) inci paragrafından sonra gelmek üzere hükme “Sanığa verilen 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde bir paragraf eklenmesi ile hükümde yer alan diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.