11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; şikâyetçi ...'ın temyiz isteminin süresinden sonra olduğu anlaşılmakla reddedilmesi gerektiği, sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Şikâyetçi ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde

Şikâyetçinin yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 01.04.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmün, şikâyetçi tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.02.2017 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; şikâyetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiğinden, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2010 tarihinde kesinleşen, 18.02.2010 tarihli ve 2009/657 Esas, 2010/45 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine ''Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2010 tarihli ve 2009/657 Esas, 2010/45 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA; aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE14.10.2024 tarihinde karar verildi.