11. Ceza Dairesi

2.Lehe olduğu değerlendirilerek, 765 sayılı TCK.nın 342/1, 80.mad.uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK.nın 71.mad. Uyarınca 2 yıl 8 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

1.Yasal değişiklik uygulama ve kararın gerekçesi gözetildiğinde, maddi hata sonucu yazıldığı anlaşılan 5237 sayılı TCY’nın “lehe” olduğuna ilişkin ibarenin “aleyhine” şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Resmi belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden bahisle kurulan hükümde yer alan "ağır" hapis cezasının 5252 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrası bütünüyle çıkartılıp yerine "suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın açıkça hükümlü lehine olduğu anlaşıldığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve kesinleşen önceki hükümdeki ağır hapis cezasının hapis cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynen infazına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.Hükümlü müdafiinin dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

a)5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden “yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 Sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince de ağır para cezasının “adli para” cezasına dönüştürülmek suretiyle aynen infazına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya ve karışıklığa neden olacak şekilde yeniden hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.