12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 150.000,00 TL maddi ve 1600.000,00 TL manevi tazminatın haksız yakalama/el koyma tarihinden işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 96.888,40 TL tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kazanç kaybının da maddi tazminat miktarına dahil edilmesi gerektiğine, manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine, bu nedenle dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarlarına el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, maddi tazminat miktarının yüksek olduğuna, kısmen reddedilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/274 Esas, 2020/453 Karar sayılı ceza dosyasında davacının kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 76 DF 176 plakalı aracına 03.03.2014 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine ve aracın sahibine iadesine karar verildiği, kararın 03.11.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının aracına haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartları oluşmadığından manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat yönünden ise kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminat miktarının 90.238,40 TLye indirilmesi ve otopark bedeli bakımından ödeme tarihi olan 04.12.2020 tarihinden, diğer tutarlar için aracın iade tarihi olan 03.11.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ödenmesine karar verilerek düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı vekilinin dava dilekçesinde belirlenen tazminatlara el koyma tarihinden itibaren faiz talep etmesi ve araca fiilen el koyma tarihinin 28.02.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; hükmedilen tazminatlardan otopark ücreti dışındaki diğer tutarlara aracın iade tarihinden itibaren faiz verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminat miktarının belirlendiği bölümünde yer alan "diğer tutarlar için iade tarihi olan 03.11.2020den itibaren faizi ile birlikte " ibaresinin ", "diğer tutarlar için el koyma tarihi olan 28.02.2014ten itibaren faizi ile birlikte" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.