11. Ceza Dairesi

5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olup, sanığın yokluğunda verilen 27.02.2008 gün ve 2007/101 esas, 2008/159 sayılı kararın sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğe çıkartıldığı,gerekçeli hükmün sanığın tebligat adresinde tanınmadığından 29.05.2008 tarihinde merciine iade edildiği, Tebligat Tüzüğünün 28. maddesi uyarınca, adres araştırılması yapılmadan bu kez 01.07.2008 tarihinde aynı adrese 7201 sayılı T.K.nun 35.maddesine göre tebligat yapılarak hükmün kesinleştirildiği,bu suretle yapılan tebligatın usulsüz olduğu gibi sanığın yokluğunda verilen anılan mahkumiyet hükmünü 24.03.2009 tarihinde öğrenmesi üzerine,27.03.2009 tarihinde atadığı vekili vasıtasıyla,31.03.2009 tarihinde ise bizzat temyiz ettiği,sanık müdafiinin temyiz isteminin Ayvalık Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.03.2009 gün ve aynı esas ve karar sayılı ek kararı ile reddedilip bu kararın müdafie 28.04.2009 tarihinde tebliğ edildiği, yine sanığın temyiz isteminin de 22.04.2009 tarih ve aynı esas ve karar sayılı ek karar ile reddedilip bu kararın da sanığa 12.05.2009 günü tebliğ edildiği ancak sözkonusu kararlarda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin gösterilmediği anlaşılmakla,sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin 27.03.2009 gün,sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 22.04.2009 gün ve yine sanık müdafiinin 31.08.2009 havale tarihli eski hale getirme ve temyiz istemine ilişkin talebi üzerine verilen 18.09.2009 gün ve 2007/101 esas,2008/159 sayılı eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetin bulunması ve hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın ve müdafiinin eksik inceleme yapıldığına,sübutun bulunmadığına,suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.