12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Taksirle öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2014 tarih, 2013/61 esas, 2014/131 karar sayılı kararının 21.05.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın, deneme süresi içerisinde 04.08.2014 tarihinde işlediği TCK’nın 86/2,3-e maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunu işlediği, sanığın 3000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine kesin olarak karar verildiği ve ihbar üzerine duruşma açılarak, önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2016 tarihli ve 2015/478 E. - 2016/293 K. sayılı kararı ile TCK'nın 85/1, 62, 53/1, 53/6, 63 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; kusuru olmadığına ilişkindir. Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; taksirli suçlarda hak yoksunluklarının uygulanamayacağına ilişkindir.

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın 4 yaşındaki ...'nin dayısı olduğu, olay günü sanık, ...'nin babası ... ve annesi ... ile birlikte Hasdere köyüne zeytin toplamaya gittikleri, sanığın kullandığı ... plakalı araç ile eve döndükleri, araçtan ... ile anne ve babasının indiği, o esnada sanığın aracı ileri doğru hareket ettiği, bu sırada aracın önünden geçen ...'ye çarptığı ve ölümüne neden olduğu, trafik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda sanığın manevra kurallarına uymamak suretiyle asli kusurlu olduğunun anlaşıldığı, asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

Asli kusurlu olarak ölüme sebebiyet veren sanık hakkında meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Taksirli suçlarda uygulanamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin, temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının hak yoksunluğuna ilişkin hükmün 6. ve 7. bendinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde karar verildi.