11. Ceza Dairesi

Karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 19.09.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Aynı takvim yılı içinde birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, ve zararı gidermeyip pişmanlık göstermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildikten sonra bir daha suç işlemeyeceğine ilişkin kanıtların neler olduğu gösterilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın teciline karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozme nedeni yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 213 sayılı VUK. nun 359/b-1. maddesi uyarınca hükmolunan “ağır hapis” cezasının 5252 sayılı Yasanın 6/1. maddesi uyarınca “hapis” cezasına dönüştürülmesinden sonra bireyselleştirme aşamasına gelindiğinde 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesi nazara alınarak, 647 sayılı Yasanın 6 ve 5237 sayılı Yasanın 51. maddelerine göre tecilin olanaklı hale geldiği gözetilip, 5237 sayılı Yasanın lehe kabulü halinde anılan yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna da karar verilmesi gerekeceği ayrıca 51/8 maddesi uyarınca denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi halli geçirildikten sonra cezanın infaz edilmiş sayılacağı, 647 Sayılı Yasanın 6. maddesine göre tecil halinde ise denetim süresinin yeni bir suç işlenmeden geçirilmesi halinde 765 sayılı TCK. nun 95/2. maddesi uyarınca “tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılacağı” dikkate alındığında 5237 sayılı TCK.nun aleyhe sonuç doğurduğunun gözetilmemesi ve sahte fatura düzenlemek suçundan tayin olunan temel cezadan takdiri indirim hükmü olarak 5237 Sayılı TCK.nun 62. maddesi uygulanıp erteleme konusunda ise 647 Sayılı Kanunun 6.maddesi uyarınca cezasının ertelendiği belirtilmek suretiyle karma uygulama yapılması ,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “TCK. nun 62. maddesi”ibaresi yerine “765 Sayılı TCK. nun 59/2. maddesi”denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 01.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.