11. Ceza Dairesi

Kredi kartının kötüye kullanma suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 YTL adli para cezası

10.08.2009 tarihli hüküm; Sanık ...'ın temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK.nun 315/1 maddesi uyarınca reddi

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 ve 81/196 sayılı kararında açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yoklukta verilen hükümde “başvuru süresinin ne zaman başlayacağına ilişkin başvuru şeklinin ”açıkça gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle, sanığın temyizinin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği anlaşılmakla Mahkemenin 10.08.2009 gün ve K sayılı temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

1.Sanığın kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2.Sanığın hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Cezanın tayininden sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılması ve hükmün açıklanmasına karar verildiğinde TCK.nun 51.maddesinin değerlendirilmesi gerektiği , her iki maddenin uygulanıp uygulanmama gerekçelerinin farklı olduğu gözetilmeden ve sanık hakkında TCK.nun 62.maddesinin tatbiki sırasında geçmişteki hali,yargılama sürecindeki davranışları lehine yorumlandığı halde aynı ölçütler aleyhine yorumlanmak suretiyle hakkında TCK.nun 51 ve CMK.nın 231.maddelerinin uygulanmamasına karar verilmek suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi, Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA,27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.