1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A. Şavşat Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2014/181 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/8794 Esas, 2020/13062 Karar sayılı ilamı ile; "sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması karşısında, hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, ancak sanığın cezai ehliyeti hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu heyet raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması, kabul ve uygulamaya göre; “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, suç tarihinde 10 yaşında olan mağdur çocuk Cem Azat Yelkencinin, ruh ve beden bakımından kendisini savunabilecek durumda olmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması "nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Şavşat Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2021/53 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararı ile;

sanık hakkında kasten yaralama suçundan,

1.Mağdur ...'ye yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3.a,b, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

2.Mağdur ... Yelkenci'ye (Saymaz) yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3.a, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık vasisinin temyiz sebepleri özetle, suçun sabit olmadığına ve cezai ehliyete ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümlerde sanık hakkında hükmolunan cezaların 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ayrıca mükerrir sanık hakkında cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine verilen bozma kararı sonrası kurulan hükümlerde ise sanık hakkında aleyhe temyiz olmamasına karşın sanığın ikinci kez mükerrir olduğu tespit edilerek sanık hakkında hükmolunan cezaların ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminine göre çektirilmesine karar verilmesi 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırılık teşkil etmesi nedeniyle hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık vasisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Şavşat Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli ve 2021/53 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkralarının tekerrüre ilişkin kısmı çıkarılarak yerine "Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.