11. Ceza Dairesi

Sanığın, uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yapılan adli soruşturması sırasında gerçekte var olan bir kişinin kimlik bilgilerini kullanarak kendi kimliği hakkında resmi mercilere yalan beyanda bulunması eyleminin gerçekte var olan kişinin kimlik bilgilerini kullanmış olması nedeniyle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nun 268/1. maddesi aracılığıyla 267/1 maddesindeki iftira suçunu oluşturacağı kendiliğinden iftirasından dönmeyen sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 269.maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından, 765 sayılı Yasa TCK.nun 343/2 maddesi hükmünün , 5237 Sayılı TCK. nun 267/1maddesine göre açıkça lehe olması nedeniyle uygulamalı karşılaştırma yapılmamasındaki isabetsizlik bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığın suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.