12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 70.000 TL maddi, 80.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 53,43 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin davalı yönünden reddine, davalı vekilinin ve davacı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun manevi tazminatın 200,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun maddi tazminatın 57,25 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinin altında kaldığına, hükmedilen tazminat miktarlarının düşük olduğuna, davacının adli kontrol altında kaldığı dönem için de tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/398 Esas - 2018/420 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 20.02.2018-21.02.2018 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, sorgusunun ardından hakkında CMK 109/3-b bendinde yazılı adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 19.12.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, ancak adli kontrol tedbirine ilişkin olarak tazminat talep edilmiş ise de; adli kontrol uygulamasının tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı, gözaltı tedbiri bakımından ise kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf kesinlik sınırının davalı yönünden kabul edilen, davacı yönünden reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden belirlenmesi gerekirken; davalı yönünden istinaf incelemesinin maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi suretiyle davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.