2. Ceza Dairesi

İNCELEME KONUSU

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2024 tarihli ve KYB-2024/5796 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18/05/2021 tarihli ve 2021/5223 esas, 2021/9687 karar sayılı ilâmında yer alan, "Müştekinin beyanına göre; kendisine ait olan suça konu evi kiraya vermek üzere beklettiğini, evin boş olduğunu belirtmesi karşısında; suç tarihinde boş olduğu anlaşılan suça konu yerin konut olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, ... Bozmayı gerektirmiş, ... BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Sanığın, katılana ait eve, giriş kapısının kilidini kırmak suretiyle girerek banyo musluk bataryaları ile banyo kazanını çalması şeklinde gerçekleşen somut olay kapsamında, katılanın soruşturma aşamasında suça konu evi kiraya verdiğini ancak son 3 aydır evin boş olduğunu ve kiraya verilmek üzere bekletildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde boş olan suça konu yerin konut olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.Hükümlünün katılana ait eve giriş kapısının kilidini kırmak suretiyle girerek banyo musluk bataryaları ile banyo kazanını çalması şeklinde gerçekleşen somut olay kapsamında, katılanın soruşturma aşamasında suça konu evi kiraya verdiğini ancak son 3 aydır evin boş olduğunu ve kiraya verilmek üzere bekletildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde boş olan suça konu yerin konut olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşmadığı ve hükümlünün beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2011 tarihli ve 2011/198 Esas, 2011/771 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi gereği BERAATİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.